- Στεφάν! - Βάλερι.
Στεφάν...
Πες μου. Μ΄αγαπάς;
Δεν ξέρεις;
Θέλω να το πεις.
Όχι.
Εσύ;
- Εγώ τι; - Μ΄αγαπάς;
Εγώ; Γιατί;
Φυσικά και δε σ΄αγαπώ.
Ωραία. Πολύ ωραία.
Γιατί το λες αυτό;
Αφού δε μ΄αγαπάς και δε σ΄αγαπώ...
...είμαστε τελικά φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον.
Τι συμβαίνει;
Δεν φτάσαμε ακόμη. Σωστά;
Μη γίνεσαι ανόητη. Φύγαμε απ΄την Ελβετία πριν δύο ώρες.
Πέρασαν δύο ώρες;
Πάω να δω τι συμβαίνει.
Στέφαν.
Μη λείψεις πολύ.
Λοιπόν;
Ένα τρένο βγήκε από τις γραμμές λίγο πιο πάνω και πρέπει να περιμένουμε.
Μα, θα χάσουμε το πλοίο για την Αγγλία.
Θα περάσουμε τη νύχτα στο Οστάν.
Ας πάρουμε το επόμενο πλοίο.
Υπάρχει άλλο ένα το μεσημέρι.
Αυτό είναι ανόητο. Θα φτάσουμε στο Μέγαρο Τσίλτον μες τη νύχτα.
Μα, Στέφαν, η μητέρα σου σε περιμένει.
Θα ανησυχήσει κι αυτό δεν είναι καλό.
Εσύ μου είπες ότι έχει πρόβλημα με την καρδιά της.
Και γι΄αυτό, τρεις το πρωί, δεν είναι η ιδανική ώρα...
...να της πω ότι ο γιος της παντρεύτηκε πριν τρεις ώρες.
Με το πιο αξιολάτρευτο κορίτσι...
...σε ολόκληρη την Ελβετία.
Και ποια είναι η ιδανική ώρα για τη Λαίδη Τσίλτον, αν επιτρέπεται;
Δεν ξέρω.
Γλυκέ μου, λογικέψου.
Ξέρω ότι η μητέρα σου δε θα με αποδεχθεί ποτέ γι΄αυτό που είμαι.
Μια μέρα θα πρέπει να της πεις για το γάμο μας.
Δε μπορεί να είναι τόσο αριστοκράτισσα.
Και εσύ μεγάλωσες στην Αμερική;
Φυσικά. Για χρόνια μου έλεγε: "Στέφαν, είμαστε διαφορετικοί".
"Αυτό είναι το δώρο του Θεού σ΄εμάς."
"Δεν πρέπει ποτέ να το περιφρονήσουμε."
Στέφαν Τσίλτον, με ντρέπεσαι; Ντρέπεσαι για μένα.
Αυτό δεν έχει να κάνει μ΄εσένα, Βάλερι, και το ποια είσαι.
Δεν τη φοβάσαι, σωστά;
Στέφαν, φοβάσαι!
Εγώ να φοβάμαι; Όταν φτάσουμε στο Οστάν θα της τηλεφωνήσω.
Ορίστε, κύριε. Η βασιλική σουίτα.
Το ξενοδοχείο αυτό είναι το καλύτερο.
Είναι, βλέπετε, νεκρή περίοδος για την περιοχή αυτή την εποχή.
Μου αρέσει η θάλασσα το χειμώνα.
Η κυρία έχει δίκιο. Είναι πιο ήσυχα.
Παρακαλώ, ακολουθήστε με.
Αγάπη μου, μήπως ξεχνάς κάτι;
- Τι; - Τη μητέρα σου.
Υποσχέθηκες...
Έχουμε άφθονο χρόνο.
Εντάξει, εντάξει...
- Ρεσεψιονίστ! - Μάλιστα, κύριε;
Θέλω να κάνω ένα τηλεφώνημα.
- Τώρα; - Ναι, στην Αγγλία.
Θα γράψω το νούμερο για να καλέσεις.
Θέλω να μου το περάσεις στο δωμάτιο αμέσως. Είναι αρκετά επείγον.
ΠΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑΝ
Θα το κάνω αμέσως, κύριε.
Ευχαριστώ, κύριε.
Παρακαλώ!
Τι;
Μα πάντα είναι κάποιος εκεί. Συνέχισε να προσπαθείς.
Όχι; Θα ξανακαλέσω. Σ΄ευχαριστώ.
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν το θεωρείς παράξενο που δεν απαντά κανείς στο Μέγαρο Τσίλτον;
Το φαγητό είναι υπέροχο εδώ. Έτσι δεν είναι;
Κι αν η μητέρα σου είναι πολύ άρρωστη;
Όχι, πρώτα θα πέσει ο βράχος του Γιβραλτάρ και μετά η Λαίδη Τσίλτον.
Δοκίμασε λίγο ψάρι, είναι απόλυτα γευστικό.
Εντάξει.
Σε παρακαλώ. Είμαστε παντρεμένοι μόλις μία μέρα.
Απλά είμαι λίγο θλιμμένη.
Επειδή δεν προσπαθείς να καταλάβεις.
Όχι, δεν καταλαβαίνω γιατί κάνεις θέμα τη γνώμη της μητέρας μου.
Βλέπεις, σε μισεί ήδη χωρίς καν να ξέρει ότι υπάρχεις.
Προσπάθησε να της μιλήσεις.
Πήγαινε μόνος σου αν θέλεις.
Θα μείνω εδώ να σε περιμένω.
Προσπαθείς να με ξεφορτωθείς;
Εντάξει, εντάξει, κέρδισες.
Θα πάω. Φεύγω αύριο.
Ή μεθαύριο.
Ας ελπίσουμε ότι θα βρούμε κάτι καλύτερο εδώ.
Είμαι πολύ κουρασμένη.
Θα πάω μέσα πρώτη. Εσύ πρόσεχε τις αποσκευές, Ιλόνα.
Κυρία!
Θα ήθελα τη βασιλική σουίτα, παρακαλώ.
Λοιπόν;
Συγχωρήστε με, κυρία.
Νομίζω ότι η κυρία έχει ξαναμείνει σ΄αυτό το ξενοδοχείο.
Πράγματι.
Κυρία, είναι αδύνατο να σας ξεχάσουν όσοι σας έχουν δει...
...αλλά όχι, όχι. Είναι αδύνατον.
Γιατί;
Ήταν πολύ καιρό πριν, και η κυρία...
...μοιάζει ακριβώς με μια κυρία που θα έπρεπε να έχει αλλάξει πολύ.
Μήπως τυχαίνει να θυμάσαι τ΄όνομα της;
Η κοντέσα Ελίζαμπεθ Μπάθορι.
Μα, αυτό είναι το όνομά μου. Θα πρέπει να αστειεύεστε.
Φυσικά και όχι, κυρία.
Ήμουν νεαρός καμαρότος τότε...
...αλλά θυμάμαι ακόμα και μετά από τόσα χρόνια.
Αλλά δε μπορεί να είστε.
Η μητέρα μου ίσως;
Λοιπόν;
Με συγχωρείτε...
...αλλά δε νομίζω ότι μπορείτε να μείνετε, Κοντέσα.
Γιατί όχι; Σίγουρα δε μένει κανείς εδώ αυτή την περίοδο.
Βλέπετε, η σουίτα που ζήτησε η κυρία...
...έχει ήδη κλειστεί από...
- Ω, κατάλαβα. - Νιόπαντροι.
Τώρα, αν η Κοντέσα το επιθυμεί, ίσως να ζητήσω ν΄αλλάξετε δωμάτια.
Φυσικά όχι, Πιέρ.
Η "Σουίτα της Χαράς" μου κάνει.
Μπορούμε ακόμα να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές...
Φεύγουν αύριο.
Αύριο;
Τι συμβαίνει;
Κοίτα πόσο τέλειοι είναι.
Στέφαν...
Δυστυχώς φεύγουν αύριο.
Δυστυχώς.
Αλλάξαμε γνώμη, δεν φεύγουμε αύριο.
Μεθαύριο ίσως;
Δεν ξέρω ακόμη.
Πολύ καλά, κύριε, όπως επιθυμείτε.
Πες μου, ποια ήταν η κυρία που μόλις έφτασε;
Ηθοποιός ή κάτι τέτοιο;
Όχι, κυρία, είναι η Κοντέσα Μπάθορι.
Κοντέσα;
Πολύ συναρπαστική γυναίκα.
Πράγματι.
Περίμενε. Είπες Μπάθορι;
Μάλιστα, κύριε, είναι η Κοντέσα Ελίζαμπεθ Μπάθορι.
Τι σκέφτεσαι;
Το ίδιο πράγμα που σκέφτεσαι κι εσύ.
Τι άλλο θα μπορούσα να σκέφτομαι;
Θα βγούμε έξω απόψε;
Όχι. Όχι απόψε.
Γιατί; Δε μπορώ να περιμένω άλλο ένα βράδυ.
Θα περιμένεις γιατί το θέλω εγώ.
Δεν είναι πανέμορφη;
Δεν έχεις σταματήσει να μιλάς γι΄αυτήν.
Είδες το δέρμα της;
Τα χείλη της;
Φεύγει αύριο.
Μέχρι τότε πολλά μπορούν να συμβούν.
Έλα εδώ.
Πιο κοντά.
Πες μου ότι είσαι καλά.
Ζηλεύεις!
Εύχομαι να μπορούσα να πεθάνω.
Το φως κάνει κακό στα μάτια μου.
Αγάπη μου, το τσάι σου κρυώνει!
Μισό λεπτό.
- Στέφαν. - Ναι;
- Πότε θα φύγεις; - Δε βιάζομαι.
Γιατί καθυστερείς τόσο;
Έρχομαι, έρχομαι!
Σ΄ευχαριστώ.
- Τι είναι αυτό; - Δεν είναι τίποτα.
- Πληγώθηκες; - Είπα, δεν είναι τίποτα!
- Έλα! - Δεν είναι τίποτα, σου λέω!
Εντάξει, εντάξει!
Είναι ενδιαφέρον αυτό που διαβάζεις;
Δε σε αφορά.
Απλά κοιτάω τις φωτογραφίες.
Δε μπορείς να διαβάσεις, έτσι;
Πολύ αστείο.
Όχι, δε διαβάζω Φλαμανδικά. Εσύ μπορείς;
Όχι, αλλά μιλάς Γερμανικά και είναι σχεδόν ίδια με τα Φλαμανδικά.
Δοκίμασε, θα δεις.
"Τρίτο Ματωμένο Βράδυ στη Μπρουζ"
"Άλλος ένας αποτρόπαιος φόνος"
Βλέπεις πόσο εύκολο είναι;
Δεν είναι εύκολο, αλλά είμαι εξαιρετικά ευφυής.
Διάβασε!
"Καθόλου στοιχεία..."
"...άλλο ένα νεαρό κορίτσι..."
"...με κομμένο λαιμό."
Είναι αποκρουστικό.
Υπάρχουν περισσότεροι ψυχοπαθείς ελεύθεροι απ΄ό,τι νομίζουμε.
Γιατί έκανες κάτι τόσο χαζό;
Τρία όμορφα κορίτσια και αυτό εδώ είναι τόσο όμορφο.
Για να δω!
Μπρουζ! Είναι πολύ όμορφο μέρος η Μπρουζ.
Τι συμβαίνει εκεί;
Ας ρίξουμε μια ματιά.
Συγγνώμη, αλλά δεν καταλαβαίνω.
- Ο κύριος είναι τουρίστας. - Ναι, είμαι. Τι συμβαίνει εδώ;
Άσχημο και απίστευτο. Είναι η τέταρτη σε μία εβδομάδα.
Μία εβδομάδα!
Όλες νεαρές κοπέλες. Κι αυτή εδώ τόσο όμορφη.
Κείτονταν εκεί αρκετές μέρες περιμένοντας να τη βρουν...
...με ανοιχτές πληγές στο λαιμό της.
Ακριβώς όπως και οι άλλες.
Κάθε φορά το ίδιο και σημάδια αίματος πουθενά.
Τι εννοείς;
Ακριβώς αυτό που σου λέω.
Καθόλου αίμα.
Ούτε μία σταγόνα. Τίποτα.
Δεν καταλαβαίνω.
Κανείς δεν καταλαβαίνει, κύριε.
Ούτε καν η αστυνομία.
Να΄τη, έρχεται!
Έλα, Στέφαν!
Πάμε να φύγουμε.
Πάμε πίσω στο Οστάν.
Σ΄απασχολεί κάτι, αγάπη μου;
Εμένα; Τίποτα.
Δε μου έχεις πει κουβέντα απ΄την ώρα που φύγαμε απ΄τη Μπρουζ.
Στέφαν, φοβάμαι.
Φοβάσαι; Τι;
- Εσένα. - Δε μιλάς σοβαρά.
Ω, ναι, Στέφαν. Ξέρω τι είδα.
Έλα τώρα. Απλά κοίταζα.
Όπως και όλοι οι άλλοι.
- Όπως κι εσύ. - Μη λες ψέματα στον εαυτό σου.
Ήσουν ικανοποιημένος. Σου προξενούσε ευχαρίστηση.
Κυριολεκτικά χαιρόσουν που έβλεπες το νεκρό σώμα αυτού του κοριτσιού.
Κι εσύ χαίρεσαι που μου το λες.
Μαθαίνουμε ο ένας τον άλλον.
Σκέφτεσαι να πας κάπου, Ιλόνα;
- Σε εγκαταλείπω. - Όχι πάλι. Μη γίνεσαι γελοία.
Σε παρακαλώ.
Δεν μπορείς να βγεις έξω με τέτοιο καιρό. Το καταλαβαίνεις αυτό, Ιλόνα;
Άσε με να φύγω.
Ποτέ δεν το θέλησα και ποτέ δεν μπόρεσες.
Μετά από τόσα χρόνια και ακόμα δεν καταλαβαίνεις. Έτσι δεν είναι, Ιλόνα;
Ελευθέρωσέ με! Σε ικετεύω. Πρέπει να φύγω.
Γιατί;
Υπάρχει άλλη, πιο όμορφη. Δεν με χρειάζεσαι πια.
Μα, με χρειάζεσαι εσύ. Χωρίς εμένα δεν έχεις καθόλου ζωή.
Αυτό εσύ το λες ζωή;
Θα φέρω τα κλειδιά.
- Δεν έφυγαν! - Όχι, δεν έφυγαν.
Θα φύγεις τώρα;
Είμαι τόσο ευχαριστημένη. Νόμιζα ότι με αφήσατε..
..ολομόναχη σ΄αυτό το υγρό δωμάτιο.
Ώστε θα μείνετε μερικές μέρες ακόμη.
Δεν έχω αποφασίσει ακόμη, κυρία.
Είμαι εντελώς τρελή. Έχετε πάθει σοκ.
Θα πεθάνετε από πνευμονία μπροστά στα μάτια μου ενώ θα φλυαρώ.
Τρέξτε, βάλτε στεγνά ρούχα και μετά μπορείτε να΄ρθετε για ένα ποτό.
- Κυρία, δεν έχουμε... - Σας παρακαλώ. Σας ικετεύω.
Τρέξτε γρήγορα στο δωμάτιό σας.
Αν κρυώσετε έστω και λίγο, δεν θα με συγχωρήσω ποτέ.
Πιέρ! Πιέρ!
Α, να΄σαι. Φέρε λίγο ζεστό ρούμι στο σαλόνι.
Μην αργήσετε, θα σας περιμένω.
Η Κοντέσα σας έχει τον τρόπο της να φορτώνεται στους ανθρώπους.
Δεν είναι η δική μου Κοντέσα, κυρία.
Τι ταμπεραμέντο!
Ω, κυρία, η Κοντέσα είναι από την Ουγγαρία.
Φαίνεται ότι τη γνωρίζεις καλά.
Η Κοντέσα Μπάθορι έμεινε σ΄αυτό το ξενοδοχείο πριν από 40 χρόνια.
- Τι; - Γιατί όχι;
Όταν ήταν μικρό κορίτσι.
Όχι, κυρία, ήταν ακριβώς ίδια όπως είναι σήμερα.
Έχεις δει πολλούς ανθρώπους όλα αυτά τα χρόνια.
Πρέπει να κάνεις λάθος.
Κυρία, θυμάμαι με ακρίβεια.
Αυτή πρέπει να είναι η κόρη.
Δεν μπορώ να σας πω πόσο χαρούμενη είμαι που είστε εδώ σήμερα.
Είστε και οι δύο τόσο τέλειοι.
Τόσο εμφανίσιμοι.
Τόσο γλυκοί.
Ξέρω ότι δεν θα΄πρεπε να λέω τέτοια πράγματα.
Αλλά δεν μπορώ να συμπεριφέρομαι όπως όλοι οι άλλοι.
Όταν σκέφτομαι κάτι, πρέπει να το πω.
Το ξέρω ότι είμαι πολύ βιαστική, πολύ ανοιχτή, αλλά..
..πώς το έλεγε εκείνος ο φτωχός Γερμανός;
"Ελίζαμπεθ, είσαι αφελής."
Πόσο δίκιο είχε...
Αλλά πάλι, ήταν αυτοί οι άλλοι άνθρωποι..
..αυτοί οι απαίσιοι άνθρωποι..
..που δεν με εμπιστεύονταν όσο εγώ εμπιστευόμουν εκείνους.
Αλλά εσείς δεν είστε σαν αυτούς.
Ξέρω ότι θα γίνουμε καλοί φίλοι εμείς οι τρεις.
Τέλος πάντων, όσο είμαστε περιορισμένοι..
..μαζί σε αυτό το εγκαταλελειμμένο καραβάνι..
..δεν φαντάζεστε πόσο απεχθάνομαι τέτοιου είδους μέρη..
..ειδικά το χειμώνα που δεν υπάρχει κανείς..
..μόλις βγήκα από το...
Ω, να και η όμορφη Ιλόνα.
Έλα να σε γνωρίσω στους νέους μου φίλους..
..τον κύριο και την κυρία Τσίλτον.
Η δεσποινίς Ιλόνα Χάλκσι, η γραμματέας μου.
Θα ήθελε η δεσποινίς Ιλόνα ένα ποτό;
Όχι, ευχαριστώ, δεν είμαι διψασμένη.
Μη θυμώνεις, δεν υπάρχει κανένας λόγος.
Μόλις είχαμε μια μικρή διαφωνία.
Όπως καταλαβαίνετε, είμαστε φίλες εδώ και πολύ καιρό.
Ξέρεις ότι παντρεύτηκαν μόλις πριν δύο ημέρες;
Πρέπει να είναι πολύ χαρούμενοι.
Ναι, πολύ.
Η απογευματινή εφημερίδα;
Δεν έχετε καθόλου προφορά.
Η Μπρουζ πρέπει να είναι πολύ όμορφη.
Σας άρεσε;
Ναι, αλλά πώς το ξέρατε;
Κοιτάξτε, δεν είμαι μέντιουμ.
Αυτός είσαι εσύ, μωρό μου.
Το θέατρο της φρίκης και όμως, συναρπαστικό.
Ήξερα που περάσατε τη μέρα σας γιατί μου το είπε ο Πιέρ.
Ο Πιέρ;
Όποιος θέλει να μάθει κάτι εδώ, ρωτάει τον Πιέρ.
Φαίνετε ότι ενδιαφέρεστε πολύ για εμάς.
Και εσείς για μένα;
Αλήθεια, ο Πιέρ θα πρέπει να σας είπε ότι είμαι Ουγγαρέζα.
Όλοι είμαστε πολύ περίεργοι, ξέρετε.
Και τι άλλο σας είπε;
Ότι ήσασταν εδώ και πριν 40 χρόνια.
Πράγμα που είναι παράλογο φυσικά.
Φυσικά.
Συγχωρήστε με.
- Αυτή είναι η εφημερίδα μου. - Ω, δεν ήξερα ότι είναι δική σας.
Δεν πειράζει, δεν πειράζει.
Λοιπόν, έχουμε καινούργιο επισκέπτη στο ξενοδοχείο.
Δεν είμαι κάτοικος, κυρία. Απλά περνούσα και μπήκα για τη βροχή.
Ενδιαφερόμαστε να διαβάσουμε για τους φόνους στη Μπρουζ.
Πάρα πολλοί άνθρωποι ενδιαφέρονται για αυτούς τους φόνους.
Όπως εσείς, κύριε, το απόγευμα.
Φαινόσασταν αρκετά ενοχλημένος.
Αλήθεια;
Μπορώ να ρωτήσω τι δουλειά έχετε τώρα εδώ;
Ο κύριος είναι αστυνομικός, συνεπώς αυτό δεν είναι καθόλου περίεργο.
Ώστε ήσασταν περαστικός;
Με τιμά όταν με θυμούνται..
..μετά από τόσο καιρό.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να θυμάμαι;
Ποτέ δεν ξεχνώ, κυρία.
Πραγματικά δεν καταλαβαίνω για ποιο πράγμα μιλάτε.
Έχει περάσει καιρός, είμαι στη σύνταξη τώρα.
Οι φόνοι είναι απλά ένα είδος χόμπυ για μένα.
Ο θάνατος ενός κοριτσιού δύσκολα είναι πηγή διασκέδασης, κύριε.
Κυρία μου, αυτοί οι θάνατοι στη Μπρουζ είναι αρκετά ιδιαίτεροι.
Κάποιος θα τους χαρακτήριζε κλασικούς.
Σαν αυτούς που κάποιος διαβάζει σε μεσαιωνικά χειρόγραφα.
Ξέρετε...
..ανόητες ιστορίες για λάμιες κυνηγημένες με σκόρδο..
..και βρυκόλακες να συρρικνώνονται από σταυρούς και τρεχούμενο νερό..
..και το φως της ημέρας, για τελετές κάτω απ΄την πανσέληνο.
Δεν ξέρω για τους φίλους μου, αλλά βρίσκω τη συζήτηση σχεδόν άνοστη.
Φαίνεται ότι λέω ενοχλητικά πράγματα.
Ας βγάλουμε απ΄το μυαλό μας όλα τα δυσάρεστα πράγματα.
Ας συνεχίσουμε τη συζήτησή μας, Στέφαν...
Δεν σε πειράζει να σε λέω Στέφαν, έτσι;
Αν το επιθυμείτε.
Πόσο χρονών νομίζεις ότι είμαι;
Δεν ξέρω...
Τριάντα.
Ίσως τριάντα πέντε.
Τριάντα πέντε; Το άκουσες αυτό, Ιλόνα;
Είμαι πολύ μεγαλύτερη.
Μα, είστε τόσο νέα και όμορφη.
Πολύ γλυκό εκ μέρους σου, Βάλερι.
Δεν είναι πολύ γλυκιά, Ιλόνα;
Τότε θα πρέπει να έχετε κάποιο μυστικό.
Κάθε γυναίκα θα πουλούσε και την ψυχή της για να μείνει νέα.
Είναι πολύ απλό και με πολύ αυστηρή δίαιτα.
Πολύ ύπνο.
Στέφαν, πεθαίνω για άλλο ένα ποτό.
Πολύ συμπαθητικός άνδρας ο σύζυγός σου.
Λίγο νευρικός ίσως.
Πόσο αποτρόπαιο μπορεί να είναι.
Αλλά τα πράγματα είναι διαφορετικά αυτές τις ημέρες.
Ο επίσκοπος της Γαλλίας, ακόμη και ο Πάπας έπιναν αίμα..
..για να παραμένουν νέοι και υγιείς.
Ίσως όμως τα πράγματα να είναι πολύ διαφορετικά σήμερα.
Σκέψου όλη την απώλεια αίματος που προκάλεσε ο πόλεμος.
Έτσι δεν είναι, Στέφαν;
Συγγνώμη, αλλά δεν βρήκα τον θυρωρό.
Τι έλεγες;
Έλεγα στη Βάλερι για την ιστορία της οικογένειάς μου, των Μπάθορι.
Άκουσέ το αυτό. Είναι τόσο...
Τόσο αποκρουστικό και συνάμα τόσο ενδιαφέρον.
Παρ΄όλα αυτά η Κοντέσα θάφτηκε πριν 300 χρόνια.
Η Κοντέσα Έζαμπεθ Μπάθορι...
Η πρόγονός μου.
Έζαμπεθ είναι το "Ελίζαμπεθ" στα Ουγγαρέζικα.
Αλλά ήταν περισσότερο γνωστή ως η "Κόκκινη Κοντέσα".
Φαντάσου, οδήγησε στο θάνατο διακόσιες παρθένες.
Κάποιοι μιλούν για οκτακόσιες.
Θα έκανε τα πάντα για να μείνει νέα.
Μα, να πίνει ανθρώπινο αίμα;
Πίστευε ότι το ανθρώπινο αίμα ήταν το ελιξίριο της νεότητας.
Ακριβώς. Γνωρίζεις γι΄αυτήν;
Ναι, έχω διαβάσει.
Απήγαγε νεαρά κορίτσια και τα κρατούσε αλυσοδεμένα..
..για να δίνουν αίμα.
Αίμα για να πίνει και να κάνει μπάνιο.
- Όχι! - Λοιπόν, ναι.
Τις κρεμούσε από τους καρπούς και τις μαστίγωνε μέχρι..
..μέχρι που η βασανισμένη σάρκα τους κόβονταν σε λωρίδες.
Έτσι είναι, και τους ξεκολλούσε τα δάχτυλα με πένσες.
- Όχι! - Τρυπούσε τα κορμιά τους με βελόνες...
Ναι, τους ξεκολλούσε τις ρόγες με ασημένιες πένσες.
- Και τις χτυπούσε παντού. - Όχι!
Τους πετούσε οξύ στο πρόσωπό τους..
..και όταν άνοιγαν τα χείλη τους για να ουρλιάξουν..
..έριχνε φλεγόμενους ποντικούς στα στόματά τους.
- Σταμάτα! - Ω, ναι, ναι, συνέχισε.
Τρυπούσε τις φλέβες τους με σκουριασμένα καρφιά..
..και έκοβε τους λαιμούς τους.. - Σταμάτα!
..ώστε τα λευκά κορμιά τους να ρίξουν νεανικό αίμα..
..στο γυμνό δέρμα της... - Σταμάτα!
Αίμα, υπέροχο, κόκκινο αίμα...
Σταματήστε!
..στα χέρια της και στα μπράτσα της και στα πόδια της...
Σταματήστε...
..και στο πρόσωπό της. - Σταματήστε!
Σταματήστε και οι δύο.
Τι σ΄έπιασε, Στέφαν;
Τι του έκανες;
Είστε και οι δύο...
Η Βάλερι είναι τρελά ερωτευμένη μαζί σου, έτσι δεν είναι;
Και εσύ, την αγαπάς;
Πώς τελειώνει η ιστορία;
Καταδικάστηκε να μείνει κλεισμένη στο δωμάτιό της.
Οι ακόλουθοί της εκτελέστηκαν.
Και μετά;
Ποιος ξέρει...
- Τι ήταν αυτό; - Ακούστηκε σαν κραυγή.
Είναι η Βάλερι.
Βάλερι!
Βάλερι, τι συνέβη;
Τι έγινε;
Το μπαλκόνι. Ήταν κάποιος στο μπαλκόνι.
Δεν υπάρχει κανείς εδώ.
Αλλά είναι ανοιχτό το παράθυρο της Ιλόνα. Ίσως αυτή ν΄άκουσε κάτι.
Μείνε εκεί που είσαι. Θα πάω εγώ να δω.
Δεν μπορούσες να περιμένεις, έτσι;
Έλα, έλα.
Δεν είναι τίποτα, τελείωσε. Δεν υπάρχει κανένας εκεί.
Η Ιλόνα κοιμόταν. Δεν άκουσε τίποτα.
Η Βάλερι πρέπει να βλέπει πράγματα που δεν υπάρχουν.
Δεν έπρεπε να συζητήσουμε αυτά τα πράγματα μπροστά της.
Μπορώ να βοηθήσω;
Άσε μας μόνους.
Θα ηρεμήσει.
Χρειάζεται κάτι για να κοιμηθεί. Έχω χάπια στο δωμάτιό μου.
Όχι, δεν θέλω τίποτα από σένα!
Θέλω να μείνω μόνη με τον Στέφαν!
Μόνοι! Στέφαν, πες της να φύγει!
Σε παρακαλώ.
- Κάν΄τη να φύγει! - Εντάξει, ηρέμησε, γλυκιά μου.
Συγγνώμη, κυρία...
Φρόντισε καλά αυτό το γλυκό κοριτσάκι.
Καληνύχτα και στους δυο σας.
Αύριο ίσως;
Αύριο το βράδυ.
Καληνύχτα, κυρία. Καληνύχτα.
Καληνύχτα, Πιέρ.
Ελίζαμπεθ!
Συγχώρεσέ με.
Θα κοιμηθούμε τώρα.
- Τι ήταν όλα αυτά; - Σίγουρα δεν με επηρέασαν.
Στέφαν, πότε θα φύγεις;
- Δεν ξέρω. - Πότε;
Σου είπα. Αύριο... Μεθαύριο...
Θέλω να φύγω μαζί σου.
Νόμιζα ότι αποφάσισες να μείνεις εδώ και να με περιμένεις.
Φοβάμαι να μείνω μόνη μου εδώ.
Γίνεσαι ανόητη.
Πότε;
Εντάξει.
Αύριο το πρωί θα πάρω τη μητέρα μου και θα της πω ότι πηγαίνουμε.
Παρακαλώ, Μέγαρο Τσίλτον.
Αφέντη Στέφαν, ναι, ναι..
..παίρνει πρωινό στο θερμοκήπιο...
Ο κύριος Στέφαν.
Τι συμβαίνει, γιατί αργεί η μητέρα σου;
Στέφαν; Ναι, είμαι μια χαρά, ευχαριστώ.
Ελπίζω να μην έκανες τίποτα χαζό στην Ελβετία.
Τι; Πού;
Στο Οστάν;
Μα, τι κάνεις στο Οστάν αυτή την εποχή;
Έχασες το πλοίο. Γιατί;
Λοιπόν, είναι λίγο δύσκολο να εξηγήσω.
Έκανες πράγματι κάτι ανόητο.
Δεν μπορώ να εξηγήσω τώρα.
Αλλά πρέπει να...
..όχι, όχι, δεν είχα ατύχημα.
- Όχι τώρα, Βάλερι. - Δεν είσαι μόνος;
Είναι κάποιος μαζί σου;
Η Βάλερι.
Η Βάλερι κι εγώ παντρευτήκαμε πριν τρεις μέρες στην Ελβετία.
Τι ωραία έκπληξη.
Χαίρομαι που το πήρες τόσο καλά.
Όπως πάντα.
Είχα άδικο τελικά. Αυτό που έκανες δεν ήταν χαζό, Στέφαν.
Ήταν κάπως... μη ρεαλιστικό.
Έπρεπε να το ξέρω ότι θα το πεις αυτό.
Στέφαν...
..άλλωστε, τι θα κάνεις μαζί της;
Όταν σκέφτομαι ότι δουλεύεις και ότι κάνεις ό,τι μπορείς..
..και η φτωχή Βάλερι την ημέρα που θα ακούσει για εμάς..
..δεν θέλω ούτε καν να το σκέφτομαι.
Και εσύ το ίδιο. Φυσικά, γι΄αυτό τηλεφώνησες.
Δεν πιστεύεις στ΄αλήθεια ότι θα έκανα ποτέ κάτι τόσο αχάριστο;
Πρέπει να δεις την καινούργια..
..Λίλια Κατλέα Βαλένθια...
Και παρεπιμπτόντως, Στέφαν..
..πες στη νεαρή γυναίκα..
..ότι η μητέρα στέλνει χαιρετίσματα.
Δεν πήγε καλά;
Μην ανησυχείς, δεν πειράζει. Όλα θα πάνε μια χαρά.
Άσε με μόνο μου.
Έλα εδώ εσύ!
Ιλόνα!
Κάνε ό,τι σου είπα.
Είδες την κυρία Τσίλτον;
Έφυγε με ένα ταξί.
- Για πού; - Για τον σιδηροδρομικό σταθμό.
Ήταν βιαστική.
Πάλι εσύ!
Λυπάμαι πολύ. Αλλά είμαι πολύ τυχερός που έπεσα πάνω σας.
Ήρθα να κάνουμε μια μικρή κουβέντα.
Φύγε από μπροστά μου. Δεν έχω χρόνο για σένα τώρα.
Βάλερι, φεύγεις έτσι απλά;
Χωρίς ούτε μία προειδοποίηση;
Δεν έβλεπα την ώρα...
Δεν είναι αναχώρηση, είναι πτήση. Πόσο λάθος είσαι!
Ήλπιζα ότι οι δυο μας ή οι τρεις μας...
- Πού είναι ο Στέφαν; - Φεύγω μόνη μου. Αντίο.
Δεν θα σου επιτρέψω να φύγεις χωρίς εξηγήσεις.
Είναι προσωπικό ζήτημα.
Έλα τώρα, τι συνέβη;
Θα χάσω το τρένο μου.
Θα υπάρξουν κι άλλα τρένα. Έχουμε μόνο μία ζωή.
Είστε και οι δύο τόσο νέοι.
Δεν μπορείς να εγκαταλείπεις μετά από λίγες μέρες, πίστεψέ με.
Τίποτα στη ζωή δεν είναι τόσο σοβαρό.
Βάλερι;
Τι κάνεις στο σκοτάδι;
Όχι, όχι φως!
Τι κάνεις εδώ; Τι θέλεις;
Περίμενα να ξυπνήσεις.
Αυτό είναι γελοίο. Πού είναι η Βάλερι; Πού είναι η γυναίκα μου;
Η γυναίκα σου έφυγε.
Σε παρακαλώ, μη με διώξεις!
Πρέπει να σου μιλήσω.
- Δεν καταλαβαίνω. - Πρέπει να με ακούσεις.
Τι θέλεις;
Είμαι τόσο δυστυχισμένη. Δυστυχισμένη.
Τι συμβαίνει;
- Είσαι άσπρη σαν φάντασμα. - Όχι, όχι, είμαι φοβισμένη.
Δεν ξέρω τι θα συμβεί.
Σε όλους μας.
Δεν κατάλαβες τίποτα ακόμη.
- Όχι, φοβάμαι πως όχι. - Πώς θα μπορούσες;
Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία πια.
Ιλόνα, δεν θα σ΄αφήσω να φύγεις μέχρι να μου εξηγήσεις.
Δεν υπάρχει τίποτα να εξηγήσω. Είναι πολύ αργά.
Πόσο σιωπηλή είσαι!
Σε αναστατώνουν οι ερωτήσεις μου;
- Όχι, οι απαντήσεις. - Δεν είναι πάντα ευχάριστες, έτσι;
Αλλά όπως λέω πάντα..
..δεν πρέπει να φοβόμαστε να δούμε βαθιά στα σκοτάδια του άλλου..
..εκεί όπου το φως δεν φτάνει ποτέ.
- Μα δεν μπορείτε να φανταστείτε... - Ω, ναι, μπορώ.
Δεν είναι δύσκολο να δεις τι κρύβει ο Στέφαν σου.
Πες μου, Βάλερι, τι είναι αυτό που απαιτεί ο Στέφαν από σένα..
..και αρνείσαι να το κάνεις;
Όχι στ΄αλήθεια, αλλά δεν νιώθεις καμία ευχαρίστηση. Κάνεις λάθος.
Στην αγάπη δεν υπάρχουν όρια.
Μα, είναι τόσο υποτιμητικό.
Μερικές φορές νιώθω απλά διαφορετική.
Όπως το περίμενα. Δεν καταλαβαίνεις τον Στέφαν.
Νομίζεις ότι δεν προσπάθησα;
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Με φοβίζει.
Έπρεπε να τον δεις στη Μπρουζ. Έμοιαζε να τον συναρπάζει ο θάνατος.
Γιατί τον ερωτεύτηκα;
Δεν μπορούσες να κάνεις κάτι γι΄αυτό.
Η αγάπη μπορεί να είναι πιο δυνατή κι απ΄τη ζωή.
Πιο δυνατή ακόμη κι απ΄τον θάνατο.
Είσαι τόσο σίγουρη ότι τον αγαπάς;
Νόμιζα πως είναι ο μόνος που μπορούσα να του δώσω τα πάντα.
Χωρίς να του κρύβω τίποτα.
- Ο μόνος; - Ναι.
Ναι, νομίζω ότι τον αγαπώ.
Αρκετά ώστε να αντέξεις τον πόνο που σε βυθίζει;
- Ο Στέφαν με έριξε στον...; - Απάντησέ μου.
Τον αγαπάς αρκετά και σ΄αυτό;
- Μη λες τέτοια πράγματα! - Μη λες ψέματα στον εαυτό σου.
Έχω δίκιο, έτσι δεν είναι;
Γι΄αυτό φεύγεις.
Και θα είχες ήδη φύγει αν δεν σε γύριζα πίσω.
Δεν θα με κρατήσεις πίσω.
Δεν σε φοβάμαι.
Ω, ναι, με φοβάσαι.
Δώσε μου το χέρι σου. Δωσ΄το μου.
Δώσ΄το μου, δεν δαγκώνω.
Ξέρεις χειρομαντεία;
Εξαρτάται. Ας δούμε.
Για να δούμε...
Αυτή η μικρή γραμμή που περνάει από εδώ..
..εκεί..
..αυτός είναι ο Στέφαν.
Τον βλέπω να φεύγει μακρυά, πολύ μακρυά.
Αυτά είναι περαστικά.
Τι απαλό λευκό χέρι..
..μαλακό μετάξι, λευκό σαν την αμαρτία...
Βάλερι, κοίταξέ με.
Όχι, όχι, μην πεις τίποτα.
Πρέπει να είσαι καλή μαζί μου.
Σύντομα θα με αγαπήσεις όσο σε αγαπώ εγώ τώρα.
Τι συμβαίνει; Τι σ΄έπιασε;
Σε απεχθάνομαι.
Είσαι αηδιαστική.
Βάλερι!
Για πού το΄βαλες, Βάλερι;
Άσε με να φύγω.
Με πονάς. Άσε με να φύγω.
Όχι, αν δεν μου απαντήσειs.
Γυρίζω πίσω στον Στέφαν. Αυτό δεν ήθελες;
- Θα του πω... - Τι θα του πεις;
Ότι τώρα πια τον καταλαβαίνεις;
Ότι καταλαβαίνεις τον δικό του τρόπο να αγαπά;
Ο Στέφαν με αγαπά ό,τι κι αν εσύ πιστεύεις.
"Ο Στέφαν με αγαπά ό,τι κι αν εσύ πιστεύεις." Φυσικά σε αγαπά.
Γι΄αυτό προσπαθεί να έχει σ΄εσένα..
..ό,τι κάθε άνδρας ονειρεύεται σε κάθε γυναίκα...
Μια σκλάβα, ένα "πράγμα".
Ένα αντικείμενο ηδονής.
Ώστε με απεχθάνεσαι;
Ώστε σε αηδίασα;
Θα σου δείξω από τι είναι φτιαγμένοι οι άνδρες στ΄αλήθεια.
Ο κάθε άνδρας, ο δικός σου.
- Έλα. - Όχι!
- Έλα μέσα! - Όχι!
Τι συμβαίνει; Δεν φοβάσαι λίγο νεράκι, έτσι;
Όχι, όχι!
Στέφαν!
- Θα φέρω κάποιον... - Τρελάθηκες;
Κανείς δεν θα πιστέψει ότι ήταν ατύχημα.
Τρελάθηκες.
Τώρα πρέπει να την ξεφορτωθούμε.
Την πετσέτα. Πλύνε τη.
Βγάλε κάθε σταγόνα αίματος.
Κοίτα παντού!
Φέρε μου ένα σεντόνι. Πρέπει να έχει στη ντουλάπα.
Όχι αυτό, στη ντουλάπα!
Ντύσου.
Βιαστείτε. Πρέπει να έχουμε τελειώσει πριν την αυγή.
Κρυώνω τόσο πολύ.
Ο ήλιος θα ανατείλει σε λίγες ώρες.
Το νιώθω βαθιά στα κόκκαλά μου, το βράδυ πεθαίνει.
Βιάσου.
Βιάσου, βιάσου!
Έλα, βοήθησέ με.
Η μέρα. Η μέρα έρχεται, τελειώνει ο χρόνος.
Τι ήταν αυτό;
Ξύπνησε κιόλας. Πότε κοιμάται;
Μη φοβάστε. Κάντε ακριβώς ό,τι θα σας πω.
- Καλημέρα, Πιέρ. - Κυρία.
Ωραία μέρα για να είσαι ζωντανός.
Αυτοί οι νέοι. Ούτε ένα ποτό δεν αντέχουν.
Πράγματι.
Ελάτε, παιδιά, είναι ώρα να μαζευόμαστε.
Ας πάρουμε δείπνο στη σουίτα μου σήμερα.
Δώσ΄της απλά λίγο χρόνο. Όλα θα είναι διαφορετικά το βράδυ.
Καλόν ύπνο!
Ελίζαμπεθ!
Πήγαινε να τον φέρεις.
Πονάει;
Όχι, καθόλου.
Κλείσε την πόρτα.
Η Κοντέσα σε περιμένει.
Θα περιμένει πολύ.
Φεύγεις;
Και εσύ.
Όχι, εγώ δεν φεύγω.
Νομίζεις ότι θα σ΄αφήσω να μείνεις μαζί της;
Χωρίς αυτή θα σε είχαν ήδη συλλάβει.
Ήταν ατύχημα!
Με ακούς; Ατύχημα!
Και το ότι έκανες έρωτα στην Ιλόνα, ήταν κι αυτό ατύχημα;
Αυτό ήταν ιδέα της Κοντέσας.
Μου το είπε ότι θα την κατηγορούσες.
Πρέπει να σε απομακρύνω από αυτή.
Τρελάθηκες.
Τι μας συνέβη, Στέφαν;
Γιατί βρήκε ο δρόμος της τον δικό μας;
Θα μιλούσες διαφορετικά αν ήταν κι αυτή εδώ.
Όταν είναι κοντά μου, γίνομαι κάποια άλλη.
Πάμε να φύγουμε τώρα!
Σε παρακαλώ, ας φύγουμε.
Δεν καταλαβαίνεις τι είναι;
Ο τρόπος που ξεφορτώθηκε το σώμα της φίλης της...
Ας φύγουμε γρήγορα, πριν είναι πολύ αργά.
Ετοιμάσου, σε παρακαλώ.
Θα ήθελα να έρθω μαζί σου, Στέφαν, αλλά είναι πολύ αργά.
Δεν είσαι έτοιμος;
Συγγνώμη, κυρία, δεν θα δειπνήσουμε μαζί σας.
Φεύγετε!
Κι εσύ, Βάλερι;
Η Βάλερι θα κάνει ό,τι της πω.
Κι αν της ζητήσω να μείνει;
Αυτό θα το αποφασίσω εγώ, κυρία.
Ακούγεσαι σαν να με μισείς.
Θέλω να αγαπηθώ. Θέλω όλοι να με αγαπούν.
Με αγαπάς, Βάλερι, έτσι δεν είναι;
Ναι;
Πίστεψέ με, Στέφαν, σε συμφέρει να είσαι καλός μαζί μου.
Έτσι δεν είναι, Βάλερι;
Ναι.
Δεν μπορείς να περάσεις το βράδυ με την αστυνομία..
..προσπαθώντας να εξηγήσεις πράγματα που ποτέ δεν θα καταλάβουν.
Ένα ατύχημα.
Θαυμάζω την αναισθησία σου.
Ας θάβουν οι νεκροί τους νεκρούς.
Στέφαν, πες μου αν είσαι χαρούμενος που είσαι εδώ.
Εγώ θέλω να είσαι.
Ξέρεις ότι αν εξαρτιόταν από εμένα θα ήμουν μακρυά από δω τώρα.
Μα, δεν θα τα καταφέρναμε χωρίς εσένα.
Αυτό θα σκεφτεί και η αστυνομία.
Μην ανησυχείς, είσαι ασφαλής μαζί μου.
Δεν σκότωσα κανέναν.
- Πάλι! - Είναι δύσκολο να ξεχάσω.
Μετά από λίγο θα είναι η ανάμνηση ενός κακού εφιάλτη...
...μετά τα υπολείμματα μιας ανάμνησης να ξεθωριάζουν στο μυαλό σου.
Έχω δει πολλά βράδια να εξελίσσονται σε πιο ατέλειωτα βράδια.
Βράδια σαν το χθεσινό;
Ή ακόμα χειρότερα;
Ποια νομίζεις ότι είμαι;
Μόνο και μόνο επειδή τ΄όνομά μου τυγχάνει να είναι Μπάθορι...
...κάποιο είδος τέρατος, ένας βρυκόλακας;
Όχι, αγαπητέ μου. Είμαι απλά ένας ξεπερασμένος χαρακτήρας.
Ξέρεις, σαν αυτούς τους πανέμορφους αγνώστους.
Μυστήριοι που πηγαίνουν από το ένα μέρος στο άλλο...
Πριν δύο εβδομάδες...
...στη Νίκαια, στο Μόντε Κάρλο, πριν δύο ημέρες στη Μπρουζ...
Ήσουν στη Μπρουζ την περασμένη εβδομάδα.
Ναι, γιατί όχι;
Ο θάνατος μοιάζει να σε ακολουθεί...
...από το ένα μέρος στο άλλο.
Ίσως να με αναζητά.
Μην ανησυχείς, αγάπη μου. Όλοι θα έχουμε φύγει το πρωί.
Κάπου πάρα πολύ μακρυά.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που πέρασα τη Μάγχη.
Μη με αγγίζεις.
Δε θέλω να με αγγίζεις.
Βάλερι, πήγαινε και φίλησε τον άνδρα σου.
Ζήτα του να σε συγχωρέσει.
Καλύτερα από αυτό.
Πιο μαλακά, Στέφαν!
Πιο μαλακά!
Άσε με να φύγω!
Δε μπορείς να αγαπήσεις. Μόνο να καταστρέψεις.
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Τι θα έλεγε η Ιλόνα;
Δεν την σκότωσα.
- Στέφαν! - Αρκετά, αρκετά!
Μπάθορι, τελείωσε! Μ΄ακούς; Τελείωσε!
Είμαι άνδρας και αυτή είναι δική μου.
Ήταν δική σου χθες το βράδυ;
Θα είναι δική σου αν την αφήσεις τώρα;
Εσύ φεύγεις μαζί μου.
Όχι! Ελίζαμπεθ!
- Μην τον αφήσεις να φύγει! - Ελίζαμπεθ!
Ελίζαμπεθ!
Βοήθησέ με, βοήθησέ με!
Αίμα! Είναι αίμα!
Είναι αίμα!
Πιο γρήγορα, αγάπη μου. Πιο γρήγορα.
Πρέπει να φτάσουμε πριν ξημερώσει.
Πιο γρήγορα.
Σύντομα, τα σύνορα. Η άλλη πλευρά.
Ναι, Ελίζαμπεθ. Εσύ για πάντα.
Το χέρι σου. Το χέρι σου!
Πρέπει να προλάβουμε πριν το χάραμα. Μην αφήσεις το φως να με πιάσει.
Αγάπη μου, αγάπη μου μοναδική...
...υπάρχει τόση ζωή ακόμα για να γευτώ.
Τόσα πολλά βράδια να περάσουν και να φύγουν...
...στην απεραντοσύνη του χρόνου.
Πιο γρήγορα, πιο γρήγορα.
Λίγους μήνες μετά
Μα δε μπορώ να συμπεριφέρομαι όπως όλοι οι άλλοι.
Όταν σκέφτομαι κάτι, πρέπει να το πω.
Είμαι σίγουρη ότι θα γίνουμε πολύ καλοί φίλοι εμείς οι τρεις.
Τέλος πάντων, όσο είμαστε περιορισμένοι...
...σ΄αυτή την ερημιά...
Δε μπορώ να σας περιγράψω πόσο απεχθάνομαι τέτοια μέρη.
Ειδικά τώρα που δεν υπάρχει κανείς.
Αποφεύγω αυτά τα μέρη.